ماهي قرمزهای عيد دیروز هر دوشون با هم مردند. از اونجايي كه هيچکس جز من توی خونه نیست و آخرین بار هم خودم آبشون رو عوض کردم مطمئنم که مسئول مرگشونم. هر بار از کنار تنگ خالیشون رد میشم عذاب وجدان آزارم میده که دو تا موجود بیگناه و زبون بسته رو با حماقتم که نمیدونم دقیقاً چیه کشتم. تنها دلیلی که برای مرگشون به ذهنم میرسه اینه که آخرین بار به جای آب فیلتر آبی که توی شیشه آب معدنی مونده بود رو ریختم براشون . حالا که فکرشو میکنم میگم شاید یه ماده مضر از پلاستیک آب معدنی توی آب بوده که باعث مرگشون شده. به جز سوسک و مورچه و ملخ و یه کبوتر در حال پرواز که یه بار خودش رو کوبوند با ماشینم این دو تا ماهی تنها موجودات زنده ای هستند که در کل زندگیم به خاطر سهل انگاری مستقیم من مردند.
پی نوشت : البته حالا یادم اومد که مامان تعریف میکرد که ۳-۴ سالم که بوده دویدم و رفتم روی یه جوجه یه روزه و زیر پام له شده !!
